Lacan'a göre sevgi ve nefret nedir?

Lacan’ın düşüncelerinde sevgi ile nefret, insanların içsel dünyalarının karmaşık dinamiklerini yansıtan önemli kavramlardır. Bu iki duygu, bireyin kimlik arayışında ve diğerleriyle olan ilişkilerinde belirleyici rol oynamaktadır. Lacan’a göre, sevgi ve nefret, öznenin yaşadığı içsel çatışmaların ve varoluşsal sorgulamaların bir yansıması olarak ortaya çıkar.

Jacques Lacan'a göre sevgi ve nefret, öznenin temel varoluşsal ve psişik motifleri arasında yer alır. 

Lacan'a göre ayrıca:

Lacan'ın sevgi ve nefretle ilgili görüşleri, psikanalitik kuram çerçevesinde ele alınmalıdır.

• Sevgi tutkusu, Simgesel (Symbolic) ile İmgesel’in (Imaginary) kesişimindedir. Sevgi, öznenin ötekine dair özdeşleşme ve idealizasyon süreçlerinin yoğunlaştığı bir alanda belirir.
• Nefret tutkusu, İmgesel ile Gerçek’in (Real) kesişimindedir. Nefret, öznenin varoluşsal çatışmalarını ve bastırılan duygularını gerçeğin sarsıcı çehresine yansıtan, yer yer şiddetli bir dışa vurumdur.

• Sevmek, var olmayan birine sahip olmadıklarını vermek demektir.
• Kendine ihanet eden, kendini kandıran ve aşık olunan kişi olmaktan çıkanları sevmek yok olur.
• Birini gerçek anlamda yalnızca sahip oldukları için değil, eksiklikleri için de sevebilirsiniz.
• Aşk, narsisistik bir sevgidir.